يادداشت‌های روزانه

خانه         > يادداشت‌های روزانه <         بجنورد         اشعار ترکی         آشپزخانه         فوتوبلاگ

پنجشنبه، ۲۲ آذرماه ۱۳۸۶

 

کاش مسئولان تربیت بدنی سمنان بخونن!

 

حدود بیست‌ساله ورزش جزوی از برنامه زندگی منه . در طول این سال‌ها بخاطرخوب ورزش کردنم همیشه به من پیشنهاد شده اقدام به گرفتن کارت مربی‌گیری کنم و در این زمینه فعالیت کنم ولی من قبول نکردم چون به نظرم یک مربی علاوه بر درست ورزش کردن باید روحیه مربی‌گیری و مدیریت سالن رو هم داشته باشه و خودم رو واجد شرایط نمی‌دونستم.

در این سال‌ها باشگاه‌های مختلفی رو بخاطر محیط کثیف و یا مربی‌هاش عوض کردم تا این‌که این چند ساله یک باشگاه که از نظر فضا نسبت به بقیه بهتر بود رو انتخاب کردم و در همونجا ادامه دادم ( باشگاه‌های ورزشی خانم‌ها متاسفانه زیرزمین هستن و این برای ورزش ایروبیک که هوازیه و نیاز به تنفس بیشتر، واقعن مشکل ساز و حتا مضره!)
مربی ایروبیک این باشگاه هم انصافن خوب بود ولی متاسفانه باشگاه‌های ما مثل بقیه اصناف, وقتی خودشون رو گرفتن و مشتری‌های دائمی پیدا کردن کمتر به کیفیت کار فکر می‌کنن و بیشتر به فکر درآمد خودشون هستن. این باشگاه هم مربی‌اش رو به دلایلی که خودش می‌دونه عوض کرد و الان یکی از بچه‌هایی که یه مدت کوتاهی با ما باشگاه می‌اومد و فقط یه دوره مربی‌گری گذرونده، به عنوان مربی گذاشته.
وقتی مربی جدید شروع کرد, دیدم فقط ژست مربی‌ها رو گرفته و ورزش رو با از این شاخه به اون شاخه پریدن شروع کرد بدون اینکه نظمی در کارش باشه. من که سال‌ها ورزش کردم می‌دونم چه حرکاتی درسته و چه حرکاتی ضرر داره ولی کسانی که تازه شروع کردن و عشق وزن کم کردن دارن با همین مربی‌های تازه کار شروع می‌کنن و وسط راه کمر درد و یا زانو درد می‌گیرن و اونوقت میگن ورزش کردیم به این دردها دچار شدیم!
وقتی به مدیر باشگاه اعتراض کردم گفت: تو قدیمی هستی برای اینه نمی‌تونی بپذیری باید به جوون‌ها فرصت داد. گفتم :درسته به جوون‌ها باید فرصت داد ولی به چه قیمتی؟! مربی قبلی هم جوون بود ولی خیلی کارش درست و اصولی و خیلی دقیق به همه حرکت‌ها توجه می‌کرد و اشکال کار رو می‌گفت نه اینکه فقط ورجه وورجه کنه و ژست‌های الکی و در حالی‌که خودش اخم کرده با صدایی خشن بگه:" لبخند فراموش نشه!" ( این حرف مربی وقتی قیافه اخمو اونو دیدم باعث شد واقعن خندم بگیره و به جای لبخند بخندم) مربی جدید باشگاه باعث شده من مدتیه ایروبیک کار نکنم و فقط با دستگاه‌ها کار می‌کنم.
آیا مسئولان تربیت بدنی فقط کارشون صدور مجوزه و هیچ نظارتی به باشگاه‌ها ندارن؟ چرا در این مورد دقت و سختگیری نمی‌کنن؟!
باشگاه ما که یک باشگاه ورزشی کوچک در یک شهرستانه وعمل‌کردش تاثیر چندانی نداره شاید باعث بشه امثال من یا ورزش نکنیم یا باشگاه رو تغییر بدیم ولی فکر کنید این روش که هرکسی از راه می‌رسه و چند روزی ورزش می‌کنه، مربی میشه در سطح بازی‌های تخصصی و ملی چه ضررهایی می‌تونه ببار بیاره!
اگه مدیران تربیت بدنی بجز منافع خودشون بیشتر به باشگاه‌ها و نحوه مدیریت و مربیان توجه کنن نه باشگاه‌های کوچک ما این‌طور عمل می‌کنن و نه باشگاه‌های تخصصی .

پ.ن: خودم رو چشم کردم بس که به همه پز دادم هرروز ورزش می کنم, روزای زوج ایروبیک و روزای فرد تردمیل! حالا مدتیه ایروبیک کار نکردم و بدجوری خمارم چون معتاد به ایروبیکم. دربدر دنبال باشگاهی با مربی و محیط خوبم ولی هنوز گیر نیاوردم!


 
 

 

 

Links

بانک اطلاعاتی بجنوردی‌ها

Recent

به‌ترین عیدی
سمنان زیبا از نگاه یک دوست
فرانت پیج ضد- امنیت
تعطیلات نوروزی
چهارشنبه سوری ... و سال نو مبارک
آیشین عزیزم , تولدت مبارک
بهار در محله ما
امان از قبض تلفن
جشن‌واره موسیقی فجر / موسیقی مقامی خراسان شمالی
آغاز نه‌مین سال وبلاگ‌نویسی

Archives

April 2010
March 2010
February 2010
January 2010
December 2009
November 2009
October 2009
June 2009
May 2009
April 2009
March 2009
February 2009
January 2009
December 2008
November 2008
October 2008
September 2008
August 2008
July 2008
June 2008
May 2008
April 2008
March 2008
February 2008
January 2008
December 2007
November 2007
October 2007
September 2007
August 2007
July 2007
June 2007
May 2007
April 2007
March 2007
February 2007
January 2007
December 2006
November 2006

Logo


 

 

هرگونه برداشت از مطالب يا تصاوير اين وب‌لاگ بدون ذکر نام و آدرس ماخذ ممنوع است.
 
شراره انصاری
 

 

کليه‌ی حقوق اين سايت متعلق به شيندخت‌دات‌کام می‌باشد
 [ای‌ميل به سايت]  [ارسال اين صفحه به دوستان ]  []