زمان نوجوانی و جوانی ما آهنگ‌هایی که گوش می‌کردیم بیشتر از داریوش و فرهاد و فریدون فروغی و موزیک‌های غربی بود اون موقع چقدر تلاش می‌کردیم اون آهنگ‌ها رو سیاسی بدونیم و شعرهاشون رو برا خودمون تفسیر می‌کردیم! یادمه یه روز من و دخترداییم طبق معمول آهنگ فرهاد رو گوش می‌کردیم، خانمی از دوستامون که زن شوخ و شنگ و اهل حالی بود اومد تو اتاق و به ما گفت: اینا چیه گوش می‌دین به شما هم می‌گن جوون؟! بعد یه آهنگ ریتمیک (اون موقع ما به اونا می‌گفتیم کوچه بازاری و مبتذل!) گذاشت و شروع به رقصیددن کرد و به ما گفت به جای این آه و ناله‌ها از اینا گوش بدین و شاد باشین! برای ما حرف‌های اون مسخره وعجیب بود ولی حالا می‌بینم سلیقه جوون‌های این نسل چقدر متفاوت با زمان ماست اونا بیشتر دنبال آهنگ‌های ریتمیک و به قول خودمون مبتذل هستن. امسال عید وقتی می‌دیدم جوون‌های فامیل با آهنگ‌هایی مثل" زیگزاگ" با اون شعرهای مسخره و بی‌معنی می‌رقصن خنده‌ام می‌گرفت. شاید جوون‌های این نسل از سیاست خسته شدن و برای همین به دنبال ابتذال هستن و الکی خوش بودن!
در بین اهنگ‌هایی که امسال شنیدم به نظرم اهنگ " فردا رو چه دیدی" از " فرشید امین" بهتر از بقیه بود هم شاد و ریتمیک برای رقص و هم شعرش قشنگه.

عید اومد و نوروز و چه فصل پر امیدی
فردا رو چه دیدی
شاید که یه روز تو هم به آرزوت رسیدی
فردا رو چه دیدی
...
فردا رو چه دیدی گذشته ها گذشته به آینده نگاه کن
فردا رو چه دیدی
عید اومده امسال با عطر گل یاس
لذت ببر از زندگی خوشحالی رو بشناس ...

پ.ن: چقدر هم در این سال‌هاخواننده تولید شده. اینم جزوی از افتخارات‌مونه!