مشکل ما اين نيست که برای شيرين کردن زندگی, معجزه نمی‌کنيم؛ مشکل ما اين است که هم‌انقدر که ويران می‌کنيم, نمی‌سازيم؛ هم‌انقدر که کهنه می‌کنيم, تازگی نمی‌بخشيم؛ هم‌انقدر که آلوده می‌کنيم, پاک نمی‌کنيم؛ هم‌انقدر که تعهدات و پيمان‌های نخستين خود را فراموش می‌کنيم, آن‌ها را به ياد نمی‌آوريم؛ هم‌انقدر که از رونق می‌اندازيم, رونق نمی‌بخشيم. مشکل اين است که از همه‌ی روياهای خوش آغاز دور می‌شويم و اين دور شدن به معنای قبول سلطه‌ی بی‌رحمانه‌ی زمان است. بر سر قول و قرارهای نخستين نماندن, باور پير شدگی روح است و خواجه‌گی عاطفه.

يک عاشقانه‌ی آرام/ نادر ابراهيمی

نادر ابراهیمی درگذشت.
مات و مبهوت به تیتر خبر نگاه می‌کنم. باورم نمی‌شه نویسنده "آتش بدون دود " که اون‌قدر دوستش داشتم و "یک عاشقانه‌ی آرام" که جمله‌ جمله‌های این کتاب رو بارها خوندم و تو ذهنم حک کردم، درگذشت. بجز افسوس چیزی هم می‌شه گفت؟
روحش شاد . یادش همیشه گرامی