دیروز در حین درست کردن شیرینی از پنجره آشپزخونه بیرون رو نگاه می‌کردم. در ظل گرما،سه پسر 14-15 ساله مشغول درست کردن ریسه برای چراغانی محوطه بازی محله بودن. در حین کار یهو به تیپ هم زدن و دعواشون شد. صداشون رو نمی‌شنیدم دست به یقه شده بودن و احتمالن از فحش‌های رایج بین پسرها به هم می‌گفتن! دنبال هم کردن کمی هم کتک‌کاری ,ولی دوباره نشستن و به کارشون ادامه دادن. بعد از تموم شدن کارشون یکی از پسرها رفت نوشابه آورد هرسه نوشابه رو خوردن و رفتن.
همیشه برام دنیای پسرها, رفاقت‌هاشون, دعواها و... جالب بوده. پسرها با هم رفیق می‌شن دعواشون می‌شه, هم‌دیگه رو کتک می‌زنن و فحش هم ردوبدل می‌شه ولی باز با هم دوست می‌مونن و رفاقت‌های اونا طولانی و دائمیه. ولی دخترها نه کتک می‌زنن و نه فحش , اگر دل‌خور بشن قهر می‌کنن و این قهر گاهی طولانی و باعث بهم خوردن رفاقت‌هاشون میشه. شاید اگه دخترها هم فحش می‌دادن و کتک می‌زدن تمام ناراحتی‌ها شون رو بیرون می‌ریختن و دیگه جایی برای قهر کردن نمی‌موند!

***

این شیرینی‌‌ها خیلی خوشمزه هستند. طرز تهیه آن‌ها رو در این‌جا بخونید.

این‌هم یک جعبه حلوای نذری من برای جشن میلاد محله‌مون.