امروز برای بهداد روز بزرگیه. از پروژهاش دفاع کرد و رسمن فارغ التحصیل شد. چهار سال پیش بود که اینجا نوشتم نگران کنکور بهداد و قبول شدنش هستم ولی بهداد دررشته مورد علاقهاش (برق- قدرت) قبول شد. و امروز هم فارغ التحصیل شد و حالا باید در انتظار نتیجه کارشناسی ارشد باشیم، امیدوارم خبر قبولی اونو هم اینجا بنویسم.
پشتکار بهداد فوقالعاده است. از دهسالگی علاقه زیاد به کارهای برقی داشت، سرگرمی او کیتهای آموزشی برقی بود و پول توجیبیهاش رو به خرید این کیتها اختصاص میداد و در پی درست کردن زنگ اخبار و دزدگیر و بیسیم و ... این چیزها بود. وقتی رشته دانشگاهیش رو برق انتخاب کرد همه میگفتن رشته سختیه. ولی چون دوست داشت با علاقه درس خوند و دانشجوی ممتازشد. پروژهای هم که انتخاب کرده بود خیلی سنگین بود و در سطح کارشناسی ارشد ولی واقعن زحمت کشید و نتیجه هم گرفت.
دیشب وقتی داشت برای آخرین بار پاور پوینتی که توی لپتاپش آماده کرده بود چک میکرد, گفتم خوبه موقع دفاع کامپیوترت هنگ کنه و مشکل پیش بیاد.
گفت: همه اینها رو پیشبینی کردم و چند تا بک آپ گرفتم، توی یواسبی فلش درایو ریختم, تو لپ تاپ افسانه* ریختم و خلاصه همه چیز آماده است که ما فردا اولین گروه فارغالتحصیلان از کلاسمون باشیم.
امروز خیلی خوشحالم و از صمیم قلب آرزو میکنم همه پدرومادرها روزهای خوب و موفقیت بچههاشون رو ببینن.
پ.ن: نمره پروژه بهداد نوزده و نیم شد, درست مثل نمره پایاننامه من که طرح یک شهرک بود از درس برنامه ریزی شهری و استاد راهنمام مهندس احمدی که استاد معماری دانشگاه تهران بود. هرچند در اوایل کار , مهندس احمدی همش اشکال میگرفت و طرحهام رو پاره کرد و اشکم رو درآورد ولی در انتها کاری ارائه دادم که نمره نوزده و نیم رو از این استاد سختگیر ولی خوب گرفتم , یادش بخیر:)
* افسانه, همکلاسی بهداده که با هم رو این پروژه کار کردن
