موقع کار داشتم با خودم زمزمه می‌کردم: آخ دلم خنک شد, دلم خنک شد... بهروز که کنارم بود گفت: بعللله؟
خندیدم و گفتم به پسرت بگو بس که این آهنگ‌ها رو گذاشته, افتاده تو دهنم.
ولی خدایی این آهنگ عجب ریتمی داره. اول بخاطر ریتم قشنگش خوشم اومد و بعد از اون دلم خنک شد گفتنش. ببیند

پ.ن1: خوبه من فقط همین تیکه دلم خنک شدش رو زمزمه می‌کردم و اگه ادامه اون رو می‌خوندم، بهروز چی می‌گفت؟
پ.ن2: نمی‌دونم در این کلیپ چرا به جای عکس خواننده از عکس "مهدی مقدم" استفاده کرده؟

 

امروز تولد بهدادم بود ، یک روز قشنگ بارونی و قهرمانی استقلال هم هدیه‌ای بود برای تولد بهداد که طرفدار استقلاله.
قهرمانی استقلال رو به همه طرفداران استقلال تبریک می‌گم به‌خصوص به آقا صادق عزیز

 

مهم نیست که قشنگ نیستی، قشنگ اینه که مهم نیستی

 

غروب جمعه باشه و دیپرس ماهیانه و صدای اذان و جای خالی مامان توی خونه ... اون‌وقت دل‌گیری عصر جمعه رو می‌شه حس کرد. شاید قبلن‌ این‌جور مواقع بغض می‌کردم و اشکم درمی‌اومد ولی مدت‌هاست انگار اشکم خشک شده و دیگه راحت اشکم درنمی‌اد . به قول بهداد اگه بخوام گریه کنم هم نمی‌تونم.
مامان امروز رفت. از 27 اسفند که رفتم بجنورد و بعد مامان رو با خودم آوردم همش سرم گرم بوده و امروز یهو تنها شدم و حوصله هیچ کاری نداشتم ولی از فردا باید شروع کنم چون روزهای پرکاری پیش رو دارم . فرصت کمه و کارهام زیاد.

 

سه ویدئو جدید از "قدسی مشیری" در یوتیوب گذاشتم. دو کُردی و یکی هم بازخوانی آهنگ" به تو مفتونم از دلکش"
اینجا ببینید.

ویدئو زیر "کابوکی" است با اجرای " قدسی مشیری و کامبیز معماری", تقدیم به همه دوستان کُردم

پ.ن: " کابوکی" به زبان کردی یعنی عروسی

 

اقرار صادقانه

 

من اناری را , می‌کنم دانه, به دل می‌گویم:
خوب بود این مردم, دانه‌های دلشان پیدا بود

 

دیشب وقتی به مامان گفتم: قُرصت رو خوردی؟ پمادت رو زدی؟ کرم دستت رو زدی و... خنده‌ام گرفت و گفتم یک روزی شما این تذکرها رو به من می‌دادی و حالا برعکس شده.
گاهی وقت‌ها که به مامان گیر میدم برای وسواس زیادش به پاک و نجس بودن و یا ناپرهیزی در غذا خوردن و خیلی بکن و نکن می‌کنم از خودم بدم میاد و با خودم فکر می‌کنم اون موقع‌ها مامان همش بکن و نکن می‌کرد و گیر می‌داد حالا من دارم همون کارها رو براش تکرار می‌کنم. فرقی نمی‌کنه مادر باشیم یا فرزند وقتی دل‌مون بخواد همه چیز ایده‌آل باشه گیر می‌دیم و این عادت هنوز از سرم نیفتاده و نمی‌دونم چجوری از خودم دور کنم. مرض دارم من،خیلی زیاد.

 

بعضی‌ها در برخورد اول چنان تاثیر مثبتی رو آدم می‌گذارن که انگار سال‌هاست با آن‌ها آشنا هستیم و می‌شناسیم.در اولین دیداری که با هم‌شهری خوبم آقای قلی‌زاده داشتم چنین حسی نسبت به ایشان داشتم. با وجود چند تماس تلفنی و پیامکی با ایشان ولی دیدارشان تاثیر بهتری روی من گذاشت و از آشنا شدن با این خبرنگارجوان و موفق بجنوردی واقعن خوشحال شدم.

عکس را در نمایش‌گاه صنایع دستی بجنورد گرفتم

*******

دیشب در برنامه خبر ساعت هشت و نیم, تصادف یک اتوبوس با میدانی در بجنورد رو نشون داد که اتوبوس داخل میدان رفته بود. این میدان آخرین میدان خروجی شهر به طرف مشهده که پارسال عید باعث تصادف ما شد. و این چندمین باره که ماشین‌ها با آن برخورد می‌کنند. در بلوار هیچ علامت راهنمایی که نشان نزدیک شدن به میدان , وجود نداره و اتومیبل‌ها ناگهان با یک میدان *غیر استاندارد روبرو می‌شوند. معلوم نیست شهرداری بجنورد چه موقع تصمیم به درست کردن آن می‌کنه؟ آیا آمار برخورد با این میدان هنوز اون‌قدر زیاد نشده که شهرداری بجنورد زحمت هزینه کردن برای بازسازی آن را نمی‌کشه؟

* طراح این میدان از طراحی فقط این رو می‌دونسته که میدان گِرده.

 

تعطیلات طولانی‌ام تموم شد و به خونه برگشتم و فقط اومدم کارت حاضر بزنم تا بعد.

****

آقای اسدالله علی‌محمدی لیستی از وبلاگ‌های قدیمی رو جمع‌آوری کردن و با عنوان " کلاسیک‌های وبلاگستان" معرفی کردن، آمار جالبیه ، می‌تونید اونجا سربزنید و وبلاگ‌های قدیمی رو که می‌شناسید معرفی کنید.