بهطور تصادفی با وبلاگ شیروان, شهر اُرُد بزرگ و شیرکوه" آشنا شدم. ابتدا باور نمیکردم این شیروان, همسایه دیواربهدیوار بجنورده و فکر کردم در مورد شیرَوان ( در ارمنستان) نوشته شده وقتی بیشتر خوندم , متوجه شدم "شیروان شهر اُرُد بزرگ و شیرکوه" همین شهری است که در شصت کیلومتری بجنورده و من شرمنده شدم که در مورد " اُرُد بزرگ" که از بزرگترین فیلسوفان ترک زبان معاصر است و در همسایهگی زادگاهم،چیزی نشنیدم. من شیروان رو با کارخانه قند آنجا که به " بیگان" معروف بود میشناختم اونهم بهدلیل، خاطرات اردوهایی که از دبیرستان برای بازدید از کارخانه قند میرفتیم.
فکر میکنین چه تعدادی از ما در مورد شهرهای دوروبرمون شناخت داریم؟ راجع به فرهنگ و آداب – نویسندگان و شاعران- دانشمندان و فلاسفه و ... شاید ما این اطلاعات را راجع به کشورهای دیگر بیشتر بدونیم تا شهرهای کشور خودمون. در نهایت اگر هم اطلاعاتی از شهری در کشورمون داشته باشیم بهخاطر جاهای دیدنی و تفریحی و یا سوغاتی آنجاست, نه شناخت تاریخ و فرهنگ اون شهر. فکر میکنین علت چیست؟
ایمیلهایی که بین من و دوست خوبم " خانم حمیرا ستارزاده" مدیر وبلاگ شیروان, شهر اُرُد بزرگ و شیرکوه ردوبدل شد در مورد مشکلات شیروان فهمیدم و بهخاطر همین مسائل خانم حمیرا ستارزاده جهت اعتراض وبلاگشون رو تعطیل کردن.
خانم ستارزاده ایمیلی برام فرستادن و در مورد مسائل و مشکلات شیروان نوشتن وقتی خوندم دیدم این درد مشترک ماست, مشکلی که در بجنورد هم وجود داره و دستهایی که جلوی پیشرفت بجنورد, شیروان و شاید بسیاری از شهرهای ما رو گرفته. مطلب خانم ستارزاده رو در بخش بجنورد، سایت گذاشتم تا همشهریهایم با همسایه خود بیشتر آشنا شوند و درد مشترک رو حس کنن شاید چارهای برای آن پیدا بشه.
قسمتی از ایمیل ایشان رو اینجا میذارم؛ متن کامل رو حتمن دراینجا بخونید.
می گوییم بزرگترین مشاهیر حال حاضر ایران " اْرْد بزرگ " است که در دنیا شناخته شده است و بنیاد جهانی اْرْد بزرگ در ژنو و دیگر نقاط جهان پیگیر اندیشه های او هستند اما دریغ از شیروان که برای اسطوره خویش کوچکترین قدمی بر دارد . ما سه سال است می گوییم نام بزرگترین خیابان و یا میدان شیروان را باید بگذارید اْرْد بزرگ وقتی در شهر های دیگر در مورد شیروان حرف می زنند بلافاصله از اعتیاد در شهر ما سخن نگویند . تا مردم شهر احساس خود باوری کنند اما شورای شهر ما بدون هیچ دلیلی در مقابل خواست ما ایستادگی می کند سال قبل هم حاضر شدند نام ملایی ناشناخته از یک روستا را بر خیابانهای شیروان بگذارند اما از اجرای خواست مردم شیروان سرپیچیدند .
...
...
ما جوانان و مردم شیروان دیگر امیدی به داشتن صنعت و کمک های ملی نداریم اما این خواست کم هزینه را داریم که با تجلیل از اسطوره شهرمان به خودباوری برسیم و با تاکید بر دو اثر بی نظیر خود که ، "تپه باستانی و شیرکوه" هست شهری برای گردشگران جهان باشیم تا اقتصادمان بیش از این نابود نشود .
