شیندخت و شعر ترکی

خانه         يادداشت‌های روزانه         بجنورد         > اشعار ترکی <         آشپزخانه         فوتوبلاگ

23, 2008 12:01

 

شاه ختایی مقامی

 

شعر زیبایی از شاه ختایی مقامی، که زنده‌یاد حاج قربان سلیمانی آنرا اجرا کرده بود به یاد آن مرحوم در این‌جا می‌گذارم. با تشکر از آقای غلامرضا حکمت فر برای ترجمه زیبای آن.


بير بلادان قاچيبان يوز مين بلايا اوغراديم
بير زامان شاد اولماديم درد و بلايا اوغراديم
قان يوتوب هر لحظه بير درد و بلايا اوغراديم
نئيله ييم ائى دوستان من بىوفايا اوغراديم

شول فلكين گرديشى٫ هئچ وقت منى شاد ائتمه دى
خسته كؤنلوم بير بلادن٫ غمدن آزاد ائتمه دى
آيرى دوشدوم قووم و قارداشدان منى ياد ائتمه دى
من تكين بخت-ى قارانى خانه ويران ائتمه دى
نئيله ييم ائى دوستان٫ من بى وفايا اوغراديم؟

گؤرسه لر احواليمى هر موبتلا ييغلار منه
آه و ناله مدن يانيب شاه و گدا ييغلار منه
دال ائديپ بيگانه لر هر آشينا ييغلار منه
رحم ائديب هر مفلس و هر بينوا ييغلار منه
نئيله ييم ائى دوستان٫ من بى وفايا اوغراديم؟

ائى خودايا ائيله دين غمدن صنوبرى نه حال
هئچ موسلمان اولماسين من تك غم ايچره موبتلا
لوطف ائديب يا خيضر-ى پئيغمبر مدد ائت سن منگا
قالميشام دار و فنا ايچره گيريفتار و بلا
نئيله ييم ائى دوستان٫ من بى وفايا اوغراديم؟


بهر فــرار از یک بلا ، افتــــاده ام در صد بلا
ناشــاد مــاندم هرزمــان ، با درد وآلام و بلا
خون خوردم اندردل بسی،درموج غمهاغوطه ور
گوئیــد با هر دوستی ، گشتم اسیــــر بی وفا

از گردش چرخ فلک، ناشاد ماندم هر زمان
با قلب مملو از غم و بیداد ماندم هر زمــان
در بند و دور از یاد هر، آزاد ماندم هر زمان
در حسرت یک خانه آباد ماندم هر زمــان
گوئید با هر دوستی ، گشتم اسیــر بی وفا

برحــال زارم می کنی ، گریه اگر بینی مرا
از نالـه ام سوزد دل شهزاده و پیــر گـدا
گرید براحوال دلــم ، بیگـانه و هر آشنــا
آرد بحالم رحم دل ، هر مفلس و هر بینــوا
گوئید با هر دوستی ، گشتم اسیـر بی وفـا

قد صنوبرسـای من ، از غم شده لام ایــخدا
هرگز نگردد مسلـمی چون من به غمها مبتلا
ای خضر پیغمبر مـدد ؛ برحال من لطفی نمـا
افتــاده ام مهــجور در آلام و اصــــرار بلا
گوئید با هر دوستی ، گشتم اسیــر بی وفـا

غلامرضا حکمت فر 2/11/86


22, 2008 12:28

 

سوْن پاییز /وحید طلعت

 

آنی لار اؤلوملو ، آنی لار آجی
ساعاتلار قورتولماز ، ساعاتلار آغیر
شوشه‌نین تَرینه گؤزوم تیکیلب
دیه‌سَن کوچه‌یه قارا قار یاغیر


بو چیلله گئجه‌سی ، بو قیش آخشامی
باخیرام گِئد به گِئد کؤلگَم اوزانیر
سئوگی‌سیز یاشاماق عادت اولاندان
اؤزومدن کِئچرکن کؤلگم یوبانیر

بیر نفر بویلانیب کِئچمیشلریمدَن
آرزو مَزاریندان باخیر صاباحا
اوزونده بیر داملا دنیز گؤیه‌ریر
شوشه‌نین تریلَن آخیر صاباحا

ایچینده ائله‌بیل حیات گؤونه‌ییر
یازیق اَللَریله گؤزون اُوکالیر
کوچه‌دن کِئچیر او سَس‌سیز، سَمیرسیز
آغارمیش سؤزونده غمیم ایز قالیر

حَیَط‌ده نه یازیق اؤلوم ته‌له‌سیر
اُتاقدا دووارلار یامان داریخیر
نیسگیل‌لر دونیاسی ...‌ـ آمان یِئل اَسیرـ
باشیما اوچارکن ئه‌ویمی ییخیر

چیلله‌نین شاختاسی بورویور منی
دیلیمده سؤزلریم دوْن آتماقدادیر
جان آتیر بیر نفر سنه یئتیشسین...
بو سَفَر بو یول‌دور کی چاتماقدادیر!

بِئله بیر زاماندا ، بِئله بیر آندا
اوچورام خیالدا سَنه گَلیرم
گَزیرَم آردینجا یوللار اوزونون
روحوملا بو حالدا سَنه گَلیرم

گئجه‌نی سوواراق ، گؤنَش دوغارکَن
ایکی کؤلگه‌ییدیک خَلق آراسیندا
بیریمیز حوزونلو بیریمیز آسلی
ایکیمیز دیدرگین دیل یاراسیندان...

تبریزین سوْن قیشین خاطیرلادیقجا
بیر سویوق اؤشوتمه بیزی تیتره‌دیر
"*وئرگول"‌لر دونیاسی بیزی آیریلدیر
نه‌بیله‌ک یاشاماق نه دندیر ، نه‌دیر؟!

ایکیمیز آردیجیل آیاقلاشیریق
دوستاقدان دوستاقا آیاق قویماغا
یئنه‌ده باخیریق ... بورا... تبریزدیر
آنی‌لار مزاری... نه وار دویماغا...؟

تاریخی اونودماز ، نیسگیلی آغیر
بیر یانان "ستارخان" باخیر تبریزه
بیر یانان "باقیرخان" قاییدیب گلیب
ائشیدیب اؤلموشوک ... آغلاییر بیزه!

بیرداها دؤنوروک کِئچَن گؤنلره
گؤزلردن ائله‌بیل آرازدیر آخیر
بو شَهَر ، بو سئوگی ، بو سوْن طالِعیم
اونودور منی‌ده.... یالنیز بوراخیر.

گلیرم اوزومله ساعات آلتی‌دا
"ساهات میدانینا" گؤزوم ساتاشیر
نه گؤنلر سورموشم بوردا کِئچن‌لر
باخدیقجا ، دویدوقجا... گؤزوم قاماشیر

ایچیمدن بیر سرین یئل اَسمه‌ک‌ده‌دیر
ایز قویوب آرزولار آیاقلاریمدا
دیلیمه گلمه‌دَن سونونجو پاییز
آتامین آدی‌دیر دوداقلاریمدا... :

آتالار ناغلیندا یاتسادا بختیم
اویاندیم حیاتلا قارشی‌یا چئخدیم
دوورالار دالیندان دیرچه‌لیب باخدیم؛
ساغیمی کوْرلادیم ، سولومو یئخدیم

ایچیمده هؤووشنه ، سسیمده قورخو
اؤزومو ... اؤزومله اینان بولدوروب
آغلاییر ، هونکورور اوخشاییر منی
قلبیمده بیر آرواد آرین اولدوروب!

آنلیمین یازغی‌سین یازدیران زامان
طالعیم قارادان قارا یازیلمیش
آرزولار یئرینه یازیق قلبمیده
بیر درین ، داریشیق قبیر قازیلمیش

منده ایللر بویو بیر قوجا... قری
اوغلونون یاشی‌دک نیفرت یاشادیر
ایچیمده او یازیق هایخیریرمنه:
ـ سنی بوندان بری قیسمت یاشادیر!ـ

اولدوزدان اولدوزا اوزون گئجه‌لر
یولونو ایزلیرم اوزون گئجه‌لر
بیلیرسَن بو اوچ‌-‌بئش گونلوک حیاتدا
نئجه سن‌سیزلیرم اوزون گئجه‌لر

ائله‌بیل گؤزومدن اولدوز اَله‌نیر
هر گئجه بیر اولدوز گؤیومدن آخیر
قورخودان دؤرد اَللی تَله‌سیک روحوم
طالعی قوجاقلیر ، منی بوراخیر

دییرلر آرزولار قورتولان زامان
انساندا دویغولار عقله یوکسه‌لیر
آرزوسون بیتیرمیش اینسان ‌نه‌دندی
عاغیل سیز، دویغوسوز گؤزیاشین اَلیر؟

عدالت اومورام سنین سؤزوندن
آغلیرام ائلیمه ، قارا باغلارا
قلبیمی باغلیرام آیاقلارینا
کونلومو وئریرم اوجا داغلارا.

سئوگیلیم حیاتیم قورتولان زامان
بیر گؤیرچین منی سنه گوتورور!
بو یانیق اورگیم اللرین کیمی
حیاتی توتدوقجا ... منی اوتورو

نه یازیق طالعیم ، نه ایوالیم وار
بیرگؤنوم یاسلی دیر، بیریسی پای سیز
آما تکجه سَن‌سَن آییم اولدوزم
یاشاماق اولارمی اولدوزسوز ، آی‌سیز؟

عاشقیق سازیلا سوزو بیرله‌شیب
یادیما گتیریر او... چنلی بئلی
سؤزلریم توکولور غزل‌لریمه
اوستومه یئل اسیر؛ ائلیمین یئلی!

بیر آددیم یئرده‌یم بیرسی گؤیده
گلیرم یئنه‌ده من سنه ساری
اورگیم تلسمه یورو یوللاری
بوسفر باسارام باغریما یاری

سسیمی دویدوقجا آتا داغلاریم
آنامین یوردوندا حوزون محو اولور
اوتاقدا عکسینی چکندن بری...
سنی گؤرجَک منیم گؤزلریم دولور.

گلیرم بو سحر سنین اوستونه
نئجه یول یورقونو سفری خوشلار
نئجه یار بسله‌ین دؤزَر آجی‌یا
اینتیظار چَکَن گؤز خبری خوشلار...

یوخوما گلیرسن اؤلوم دیریلیر.
دیلمه گلیرسن حیات یارانیر.
اؤزـ اؤزه ساتاشیر یئنه گؤزوموز
ساعاتلار یوبانیر ، زامان دایانیر.


خاطرات ؛ پر از مرگ ، خاطرات ؛ پر از تلخی
ساعتها ؛ پایان ناپذیر ، ساعتها؛ سنگین
چشمهام به عَرَق روی شیشه دوخته شده
انگار داره تو کوچه برفِ سیاه می‌باره

توی این شب یلدا توی این ابتدای زمستون
نگاه میکنم: رفته ـ رفته سایه من داره بلندتر میشه
از وقتی زندگیِ بدونِ عشق عادت شده
از خودم که میگذرم سایه‌م یه جا توقف میکنه.

یه نفر از گذشته‌هام سربلند کرده
از مزار آرزوها به فرداها نگاه میکنه
توی صورتش یه قطره دریا سبز میشه
با عَرَق روی شیشه به فرداها جاری میشه

توی وجودش انگار زندگیه که داره میسوزه
بیچاره با دستاش داره چشماشو میماله
از کوچه بدون هیچ سرو صدایی رد میشه
توی حرفهایِ سفید شُدَش غم منه که رَد پا میمونه

حیف که توی حیاط مرگ عجله داره
توی اتاق چقدر دیوارها دلتنگی میکنن
دنیای حسرتها... وای که داره باد میاد ؛
وقتی روی سرم آوار میشه خونه‌مو ویران میکنه

سرمای شدید یلدا احاطم میکنه
حرفام روی زبونم درحال یخ بستنه
یه نفر داره جون میده تا به تو برسه
اینبار این خودِ راهه که درحال رسیدنه

توی یه همچین وقتی ، توی یه همچین زمانی
پرواز میگنم ... توی خیالم میام سمتت
دنبالت همه راهها رو میگردم
توی این حال با روحم میام سمتت

درحالیکه شب‌رو به پایان میرسوندیم؛
دو تا سایه بودیم بینِ مردم
یکیمون غمگین ، یکیمون اسیر
هردومون ؛ آواره از زخم زبونها

هر بار یاد آخرین زمستون تبریز می‌افتیم
یه تَب و لَرزِ سرد مارو میلروزنه
دنیای "ویرگول ها " بینمون فاصله میندازه
ما که نمیدونیم زندگی چیه ، برای چیه؟

با عجله هردومون هم قدم میشیم
واسه اینکه از یه زندان به یه زندان دیگه پا بزاریم
داریم بازم نگاه میکنیم اینجا تبریزه
مزار خاطره‌ها ... جایی که چیزی نیست برای حس کردن.

تاریخش فراموش نشدنی ، حسرتهاش سنگین
از یه طرف "ستارخان" داره به شهر نگاه میکنه
از اون سمت "باقرخان"‌‌ـه به تبریز برگشته
شنیده ما مُردیم داره برامون اشک میریزه.

یه بار دیگه به روزای رفته برمیگردیم
انگار از چشمامون "ارس"‌ـه که داره جاری میشه
این شهر ، این عشق ، این آخرین طالع
منو هم فراموش میکنه و تنها میذاره

ساعت شش عصر ، دارم باخودم راه میرم
چشمم به "میدان ساعت" می‌افته
چه روزهایی که اینجا نداشتم
درحالیکه نگاه میکنم و چشمام میسوزه

توی وجودم یه باد سرد درحال وزیدنه
آرزوها توی قدمهام نشون شدن
آخرین پاییز ، قبل از اینکه به زبونم بیاد ؛
اسم پدرم‌‌‌ـه که روی لبهام نقش میبنده

اگه توی داستانهای اجدادم بختم خواب بود
بیدار شدم و با زندگی رو در رو شدم
از پشت دیوارها بلند شدم و نگاه گردم؛
هرچی سمت راستم بود ویران کردم ، هرچی سمت چپم بود داغون کردم

درونم پُر از دلواپسی ، صدام پُر از ترس
انکار خودمرو با خودم نصف کرده...
داره گریه میکنه ، هق هق میزنه ، برام عزاداری میکنه...
توی قلبم یه زنی شوهرش‌رو کُشته.

روزی که سرنوشت منو داشتن مینوشتن
طالعم از هر سیاهی سیاهتر نوشته شد
یه قبر عمیق و تنک کنده شده
به جای آرزوها توی قلب بیچاره من

توی وجودم سالهاست که یه پیرزن
اندازه سن پسرش نفرت پرورش میده
اون بیچاره درونم داره فریاد میزنه و به من میگه؛
ـ بعد از این فقط قسمته که تورو زنده نگه میداره ـ

از ستاره تا ستاره شبهای بلند
چقدر انتظار تورو میکشم هر شب
میدونی که توی این زندگی پنج شش روزه
چقدر حس بی‌تو بودن دارم توی این شبها

انگار توی چشمام ستاره‌ها دارن الک میشن
هر شب یه ستاره توی آسمونم خاموش میشه
روحِ عجولم از ترسش چهار دستی...
تقدیرو در آغوش میگیره، منو رها میکنه

میگن زمانی که آرزوها تموم می‌شن
توی‌ِ وجود انسان حِسها به منطق تبدیل میشه
اما انسانی که آروزهاش‌رو به پایان رسونده
برای چی بدون تفکرو احساس داره اشک میریزه؟

از نوشته‌هات انتظارِ عدالت دارم
دارم برای ایل خودم و "قره باغ" هاش گریه میکنم
قلبم رو به پاهاش ...
و دلم رو به کوههای بلند می‌سپارم

عزیزم روزی که زندگیم به پایان میرسه
یک کبوتر منو برای تو میاره
درست روزی که دل سوختم مثل دستام
زندگی‌رو میگیره و منو رها میکنه

چه سرنوشتی ، چه اقبالی دارم
یه روزم عزاداره یکی دیگه بیهوده
اما تنها تویی ماه و ستاره‌ی من
مگه میشه بدون ماه و ستاره زندگی کرد؟

شعر و ساز "**عاشیق" یکی شده
به یاد من میاره "***چنلی بئل" هارو
حرفهام میریزه توی غزلهام
به روم باد میوزه... باد ایل و تبارم

یه قدم روی زمینم یه قدم در آسمان
بازهم دارم سمت تو میام...
دلِ من عجله نکن این مسیر رو طی کن
اینبار یارم را در آغوش میگیرم

هر بار که کوههای پدری‌ام صدای منو حس میکنن
در سرزمین مادریم اندوهها از بین میرن
از روزی که توی اتاقم عکس تورو کشیدم
هر بار بهت نکاه میکنم چشمام پر از اشک میشه.

این سحر دارم میام سمت تو:
همونجوری که خسته‌ی راهها سفر رو دوست داره
همونجور که انسانِ در آرزویِ یار تلخی هارو تحمل میکنه
و همونطوری که چشمهای منتظر خبر رو دوست داره

به خوابهام میای مُرده‌ی من زنده میشه
بر زبونم میای زندگی خلق میشه
چشمامون بازهم به هم می‌افته...
ساعتها می‌ایستن، زمان متوقف میشه.


وحید طلعت آذر 86


*{ وئرگول : (،) }
**عاشیق: نوازنده ساز ترکی
***چنلی بئل: منطقه ییلاقی شرق ترکیه،در افسانه‌ها مقدس میباشد.


7, 2008 11:18

 

الله / بختیار وهاب‌زاده

 

ایدراک دا یول آچمیش گئجدن گوندوزه الله
گولدورمه سن اوز گونلووی گولمز ئوزه الله
دونیایه شفق لره کیمی تانریم سه په لنمیش
قلبین گوزی یانمازسا گورونمز گوزه الله

الله بیلیریک جیسم دئیل ، بس نه دیر الله
ان یوکسک اولان حاقدا حقیقت ده دیر الله
دوندون سا ،ته کامیل ده ، گوزلیک قاباغین دا
درک اد بو تعجوب ده، بو حیرت ده دیر الله
بیلدیک بیلیرک گیزلی دیر اینسانداکی قودرت
هرکس اونی فهم ادمه سه عاجیزدیر او البت
اینسانن ازل بورجو دیر اینسانغا حورمت
اینسانغا حورمت ده ، لیاقت ده دیر الله
گرجک ده بودور گیزلی دی هر ذره ده وحدت
بیر ذره ایچه ن کول له ، قووشماق اولی نییت
گوردوک لریمیز ظاهیری دیر بطنه نوفوذ ائت
باطین ده کی ، جوهرده کی ، فیطرت ده دیر الله
فیطرت ده یاتر سوزده ، سوزون اوز یوکی فیکریم
سئچمیش سئچه جک دایما توک دن توکی فیکریم
من بیر آغاجام یارپاغی سوزلر، کوکی فیکریم
سوزلرده دئیل سوزده کی حیکمت ده دیر الله
اینسان ، تپه دن دیرناناغا سن آرزو دیلئک سن
لفظینده دویوم سوز ، فقط عیشقین ده مه لک سن
ظولمون اوزونه حاق دئیلن سیل له نی چکسن
سیل له نده موهورلنمیش او غیرت ده دیر الله
جاهیل ائلر آلچاق لیغا اوز قلبینه ین مز
وجیدان نان اگر دونسه ده خیری نن او دونمز
ظولمته ، جهالت ده ، عداوت ده گورونمز
ایلغاردا ،صداقته، موحبت ده دیر



از تیرگی شب به سحر راه نماید
در عالم اداراک ، خداوندی عالم
گرشاد نسازی تو دل خویش،نسازد
خوشنود ترا ، خالق زیبایی عالم
چون نور شفق در همه گیتی بپراکند
ذرات هنرمندی بخشندگی خویش
دیدار میسر نشود بهر دلی تا
روشن نکند سینه زتابندگی خویش
دانم که نه جسم است خدا، چیست بگویم
در قله اوصاف حقیقت بنشسته
در شعشعه نور سماوات بجویش
عشقیست که حق،خویش بدان پیکره بسته
از حیرت زیبایی دنیا ، چو بماندی
انگشت تعجب به دهن ، چون یخ بیجان
در عمق همان حیرت خود نیک نظر کن
یابی تو بکرات نشان از شه سبحان
دانم که نهان است توانایی انسان
دانستن این نکته بود ساده و آسان
حرمت به اساس بشریت کند انسان
وان رب تعالی بنماید ره ایمان
وحدت بنهفته است به هر ذره عالم
مجموعه ذرات جهان ، کلمه توحید
ظاهر بگذار و به اساس سخن اندیش
زین فکر نمایی تو بیان کلمه توحید
ذکر سخنم صورت ملموس تفکر
فکر است مبین و فلق باطن وظاهر
گفتار چو برگ است مرا فکر چو ریشه
در فکر نهفته است حق طیب وطاهر
انسان که خورد غوطه به دریای تمنا
آلوده به نفس است ولی سیرت زیبا
بر گونه شیطان چو زند سیلی ایمان
در قدرت آن ضربه بود خالق دنیا
جاهل به عمل پستی خود را بنماید
وابستگی و سستی خود را بنماید
خالق نه به ظلمت که به نور وبه صداقت
جود وکرم وهستی خود را بنماید


برگردان آزاد از غلامرضا حکمت فر

این شعر زیبا را با صدای آقای بختیار وهاب‌زاده گوش کنید.


4, 2008 12:12

 

ایکی کور / بختیار وهابزاده

 

بیر کور تانیرام ، گؤزو کورسادا ، اؤزو کور دئییل
عاغلینا حیسسینه ، او نان کور دئییل
گئجه لی گوندوزلو یازیر اوخویور
عاغیلی گؤزویله او گؤرور ، دویور

آنجاق بیری ده وار کور دئییل سه ده
گؤزو گؤرمور
دوستو گؤز اؤنونده اؤلدورولسه ده
گؤرمه دیم دئییر

یاخشی یا اورتاقدیر یامانی گؤرمور
او ساعاتا باخیر زامانی گؤرمور
فیکرینی حیسسینی اوجادان دئمه ز
بعضن گؤردویونو گؤرمه ک ایسته مه ز

گؤزلری گؤرمویه ن کور دئییل هله
گؤرمه ک ایسته مییه ن کوردور ، دئییرم
بئله موغاویله بیئله جاهیله
حیاتین اؤزوره قوردور دئییرم


دو کور

کوری می شناسم ، چشمانش هم کور باشد ، خودش کور نیست
اگر گاهی هم در آتش غم بسوزد , نمک نشناس عقل و احساسش نیست
شب و روز می خواند و می نویسد
با چشم عقل می بیند و می شنود

اما یکی هست اگر چه کور نیست
چشمانش نمی بیند
دوستش را جلو چشمش هم بکشند
ندیدم ، می گوید

شریک خوب است ، درد را نمی بیند
ساعت را نگاه می کند ، زمان را نمی بیند
فکر و احساسش را آشکار نمی کند
گاهی دیده اش را نمی خواهد ببیند

آنکه چشمانش نمی بیند کور نیست
آنکه نمی خواهد ببیند کور است
برای این آدم جاهل
خود زندگی نیزمثل آتش است

زن متولد ماکو


 
 

 

 

Links

بانک اطلاعاتی بجنوردی‌ها

Recent

شاه ختایی مقامی
سوْن پاییز /وحید طلعت
الله / بختیار وهاب‌زاده
ایکی کور / بختیار وهابزاده

Archives

2011
2011
2011
2011
2011
2011
2011
2010
2010
2010
2010
2010
2010
2010
2010
2010
2010
2010
2009
2009
2009
2009
2009
2009
2009
2009
2008
2008
2008
2008
2008
2008
2008
2008
2008
2008
2008
2007
2007
2007
2007
2007
2007
2007
2007
2007
2007
2007
2007
2006
2006

Logo


 

 

هرگونه برداشت از مطالب يا تصاوير اين وب‌لاگ بدون ذکر نام و آدرس ماخذ ممنوع است.
 
شراره انصاری
 

 

کليه‌ی حقوق اين سايت متعلق به شيندخت‌دات‌کام می‌باشد
 [ای‌ميل به سايت]  [ارسال اين صفحه به دوستان ]  []