شعر زیبایی از شاه ختایی مقامی، که زندهیاد حاج قربان سلیمانی آنرا اجرا کرده بود به یاد آن مرحوم در اینجا میگذارم. با تشکر از آقای غلامرضا حکمت فر برای ترجمه زیبای آن.
بير بلادان قاچيبان يوز مين بلايا اوغراديم
بير زامان شاد اولماديم درد و بلايا اوغراديم
قان يوتوب هر لحظه بير درد و بلايا اوغراديم
نئيله ييم ائى دوستان من بىوفايا اوغراديم
شول فلكين گرديشى٫ هئچ وقت منى شاد ائتمه دى
خسته كؤنلوم بير بلادن٫ غمدن آزاد ائتمه دى
آيرى دوشدوم قووم و قارداشدان منى ياد ائتمه دى
من تكين بخت-ى قارانى خانه ويران ائتمه دى
نئيله ييم ائى دوستان٫ من بى وفايا اوغراديم؟
گؤرسه لر احواليمى هر موبتلا ييغلار منه
آه و ناله مدن يانيب شاه و گدا ييغلار منه
دال ائديپ بيگانه لر هر آشينا ييغلار منه
رحم ائديب هر مفلس و هر بينوا ييغلار منه
نئيله ييم ائى دوستان٫ من بى وفايا اوغراديم؟
ائى خودايا ائيله دين غمدن صنوبرى نه حال
هئچ موسلمان اولماسين من تك غم ايچره موبتلا
لوطف ائديب يا خيضر-ى پئيغمبر مدد ائت سن منگا
قالميشام دار و فنا ايچره گيريفتار و بلا
نئيله ييم ائى دوستان٫ من بى وفايا اوغراديم؟
بهر فــرار از یک بلا ، افتــــاده ام در صد بلا
ناشــاد مــاندم هرزمــان ، با درد وآلام و بلا
خون خوردم اندردل بسی،درموج غمهاغوطه ور
گوئیــد با هر دوستی ، گشتم اسیــــر بی وفا
از گردش چرخ فلک، ناشاد ماندم هر زمان
با قلب مملو از غم و بیداد ماندم هر زمــان
در بند و دور از یاد هر، آزاد ماندم هر زمان
در حسرت یک خانه آباد ماندم هر زمــان
گوئید با هر دوستی ، گشتم اسیــر بی وفا
برحــال زارم می کنی ، گریه اگر بینی مرا
از نالـه ام سوزد دل شهزاده و پیــر گـدا
گرید براحوال دلــم ، بیگـانه و هر آشنــا
آرد بحالم رحم دل ، هر مفلس و هر بینــوا
گوئید با هر دوستی ، گشتم اسیـر بی وفـا
قد صنوبرسـای من ، از غم شده لام ایــخدا
هرگز نگردد مسلـمی چون من به غمها مبتلا
ای خضر پیغمبر مـدد ؛ برحال من لطفی نمـا
افتــاده ام مهــجور در آلام و اصــــرار بلا
گوئید با هر دوستی ، گشتم اسیــر بی وفـا
