آنی لار اؤلوملو ، آنی لار آجی
ساعاتلار قورتولماز ، ساعاتلار آغیر
شوشهنین تَرینه گؤزوم تیکیلب
دیهسَن کوچهیه قارا قار یاغیر
بو چیلله گئجهسی ، بو قیش آخشامی
باخیرام گِئد به گِئد کؤلگَم اوزانیر
سئوگیسیز یاشاماق عادت اولاندان
اؤزومدن کِئچرکن کؤلگم یوبانیر
بیر نفر بویلانیب کِئچمیشلریمدَن
آرزو مَزاریندان باخیر صاباحا
اوزونده بیر داملا دنیز گؤیهریر
شوشهنین تریلَن آخیر صاباحا
ایچینده ائلهبیل حیات گؤونهییر
یازیق اَللَریله گؤزون اُوکالیر
کوچهدن کِئچیر او سَسسیز، سَمیرسیز
آغارمیش سؤزونده غمیم ایز قالیر
حَیَطده نه یازیق اؤلوم تهلهسیر
اُتاقدا دووارلار یامان داریخیر
نیسگیللر دونیاسی ...ـ آمان یِئل اَسیرـ
باشیما اوچارکن ئهویمی ییخیر
چیللهنین شاختاسی بورویور منی
دیلیمده سؤزلریم دوْن آتماقدادیر
جان آتیر بیر نفر سنه یئتیشسین...
بو سَفَر بو یولدور کی چاتماقدادیر!
بِئله بیر زاماندا ، بِئله بیر آندا
اوچورام خیالدا سَنه گَلیرم
گَزیرَم آردینجا یوللار اوزونون
روحوملا بو حالدا سَنه گَلیرم
گئجهنی سوواراق ، گؤنَش دوغارکَن
ایکی کؤلگهییدیک خَلق آراسیندا
بیریمیز حوزونلو بیریمیز آسلی
ایکیمیز دیدرگین دیل یاراسیندان...
تبریزین سوْن قیشین خاطیرلادیقجا
بیر سویوق اؤشوتمه بیزی تیترهدیر
"*وئرگول"لر دونیاسی بیزی آیریلدیر
نهبیلهک یاشاماق نه دندیر ، نهدیر؟!
ایکیمیز آردیجیل آیاقلاشیریق
دوستاقدان دوستاقا آیاق قویماغا
یئنهده باخیریق ... بورا... تبریزدیر
آنیلار مزاری... نه وار دویماغا...؟
تاریخی اونودماز ، نیسگیلی آغیر
بیر یانان "ستارخان" باخیر تبریزه
بیر یانان "باقیرخان" قاییدیب گلیب
ائشیدیب اؤلموشوک ... آغلاییر بیزه!
بیرداها دؤنوروک کِئچَن گؤنلره
گؤزلردن ائلهبیل آرازدیر آخیر
بو شَهَر ، بو سئوگی ، بو سوْن طالِعیم
اونودور منیده.... یالنیز بوراخیر.
گلیرم اوزومله ساعات آلتیدا
"ساهات میدانینا" گؤزوم ساتاشیر
نه گؤنلر سورموشم بوردا کِئچنلر
باخدیقجا ، دویدوقجا... گؤزوم قاماشیر
ایچیمدن بیر سرین یئل اَسمهکدهدیر
ایز قویوب آرزولار آیاقلاریمدا
دیلیمه گلمهدَن سونونجو پاییز
آتامین آدیدیر دوداقلاریمدا... :
آتالار ناغلیندا یاتسادا بختیم
اویاندیم حیاتلا قارشییا چئخدیم
دوورالار دالیندان دیرچهلیب باخدیم؛
ساغیمی کوْرلادیم ، سولومو یئخدیم
ایچیمده هؤووشنه ، سسیمده قورخو
اؤزومو ... اؤزومله اینان بولدوروب
آغلاییر ، هونکورور اوخشاییر منی
قلبیمده بیر آرواد آرین اولدوروب!
آنلیمین یازغیسین یازدیران زامان
طالعیم قارادان قارا یازیلمیش
آرزولار یئرینه یازیق قلبمیده
بیر درین ، داریشیق قبیر قازیلمیش
منده ایللر بویو بیر قوجا... قری
اوغلونون یاشیدک نیفرت یاشادیر
ایچیمده او یازیق هایخیریرمنه:
ـ سنی بوندان بری قیسمت یاشادیر!ـ
اولدوزدان اولدوزا اوزون گئجهلر
یولونو ایزلیرم اوزون گئجهلر
بیلیرسَن بو اوچ-بئش گونلوک حیاتدا
نئجه سنسیزلیرم اوزون گئجهلر
ائلهبیل گؤزومدن اولدوز اَلهنیر
هر گئجه بیر اولدوز گؤیومدن آخیر
قورخودان دؤرد اَللی تَلهسیک روحوم
طالعی قوجاقلیر ، منی بوراخیر
دییرلر آرزولار قورتولان زامان
انساندا دویغولار عقله یوکسهلیر
آرزوسون بیتیرمیش اینسان نهدندی
عاغیل سیز، دویغوسوز گؤزیاشین اَلیر؟
عدالت اومورام سنین سؤزوندن
آغلیرام ائلیمه ، قارا باغلارا
قلبیمی باغلیرام آیاقلارینا
کونلومو وئریرم اوجا داغلارا.
سئوگیلیم حیاتیم قورتولان زامان
بیر گؤیرچین منی سنه گوتورور!
بو یانیق اورگیم اللرین کیمی
حیاتی توتدوقجا ... منی اوتورو
نه یازیق طالعیم ، نه ایوالیم وار
بیرگؤنوم یاسلی دیر، بیریسی پای سیز
آما تکجه سَنسَن آییم اولدوزم
یاشاماق اولارمی اولدوزسوز ، آیسیز؟
عاشقیق سازیلا سوزو بیرلهشیب
یادیما گتیریر او... چنلی بئلی
سؤزلریم توکولور غزللریمه
اوستومه یئل اسیر؛ ائلیمین یئلی!
بیر آددیم یئردهیم بیرسی گؤیده
گلیرم یئنهده من سنه ساری
اورگیم تلسمه یورو یوللاری
بوسفر باسارام باغریما یاری
سسیمی دویدوقجا آتا داغلاریم
آنامین یوردوندا حوزون محو اولور
اوتاقدا عکسینی چکندن بری...
سنی گؤرجَک منیم گؤزلریم دولور.
گلیرم بو سحر سنین اوستونه
نئجه یول یورقونو سفری خوشلار
نئجه یار بسلهین دؤزَر آجییا
اینتیظار چَکَن گؤز خبری خوشلار...
یوخوما گلیرسن اؤلوم دیریلیر.
دیلمه گلیرسن حیات یارانیر.
اؤزـ اؤزه ساتاشیر یئنه گؤزوموز
ساعاتلار یوبانیر ، زامان دایانیر.
خاطرات ؛ پر از مرگ ، خاطرات ؛ پر از تلخی
ساعتها ؛ پایان ناپذیر ، ساعتها؛ سنگین
چشمهام به عَرَق روی شیشه دوخته شده
انگار داره تو کوچه برفِ سیاه میباره
توی این شب یلدا توی این ابتدای زمستون
نگاه میکنم: رفته ـ رفته سایه من داره بلندتر میشه
از وقتی زندگیِ بدونِ عشق عادت شده
از خودم که میگذرم سایهم یه جا توقف میکنه.
یه نفر از گذشتههام سربلند کرده
از مزار آرزوها به فرداها نگاه میکنه
توی صورتش یه قطره دریا سبز میشه
با عَرَق روی شیشه به فرداها جاری میشه
توی وجودش انگار زندگیه که داره میسوزه
بیچاره با دستاش داره چشماشو میماله
از کوچه بدون هیچ سرو صدایی رد میشه
توی حرفهایِ سفید شُدَش غم منه که رَد پا میمونه
حیف که توی حیاط مرگ عجله داره
توی اتاق چقدر دیوارها دلتنگی میکنن
دنیای حسرتها... وای که داره باد میاد ؛
وقتی روی سرم آوار میشه خونهمو ویران میکنه
سرمای شدید یلدا احاطم میکنه
حرفام روی زبونم درحال یخ بستنه
یه نفر داره جون میده تا به تو برسه
اینبار این خودِ راهه که درحال رسیدنه
توی یه همچین وقتی ، توی یه همچین زمانی
پرواز میگنم ... توی خیالم میام سمتت
دنبالت همه راهها رو میگردم
توی این حال با روحم میام سمتت
درحالیکه شبرو به پایان میرسوندیم؛
دو تا سایه بودیم بینِ مردم
یکیمون غمگین ، یکیمون اسیر
هردومون ؛ آواره از زخم زبونها
هر بار یاد آخرین زمستون تبریز میافتیم
یه تَب و لَرزِ سرد مارو میلروزنه
دنیای "ویرگول ها " بینمون فاصله میندازه
ما که نمیدونیم زندگی چیه ، برای چیه؟
با عجله هردومون هم قدم میشیم
واسه اینکه از یه زندان به یه زندان دیگه پا بزاریم
داریم بازم نگاه میکنیم اینجا تبریزه
مزار خاطرهها ... جایی که چیزی نیست برای حس کردن.
تاریخش فراموش نشدنی ، حسرتهاش سنگین
از یه طرف "ستارخان" داره به شهر نگاه میکنه
از اون سمت "باقرخان"ـه به تبریز برگشته
شنیده ما مُردیم داره برامون اشک میریزه.
یه بار دیگه به روزای رفته برمیگردیم
انگار از چشمامون "ارس"ـه که داره جاری میشه
این شهر ، این عشق ، این آخرین طالع
منو هم فراموش میکنه و تنها میذاره
ساعت شش عصر ، دارم باخودم راه میرم
چشمم به "میدان ساعت" میافته
چه روزهایی که اینجا نداشتم
درحالیکه نگاه میکنم و چشمام میسوزه
توی وجودم یه باد سرد درحال وزیدنه
آرزوها توی قدمهام نشون شدن
آخرین پاییز ، قبل از اینکه به زبونم بیاد ؛
اسم پدرمـه که روی لبهام نقش میبنده
اگه توی داستانهای اجدادم بختم خواب بود
بیدار شدم و با زندگی رو در رو شدم
از پشت دیوارها بلند شدم و نگاه گردم؛
هرچی سمت راستم بود ویران کردم ، هرچی سمت چپم بود داغون کردم
درونم پُر از دلواپسی ، صدام پُر از ترس
انکار خودمرو با خودم نصف کرده...
داره گریه میکنه ، هق هق میزنه ، برام عزاداری میکنه...
توی قلبم یه زنی شوهرشرو کُشته.
روزی که سرنوشت منو داشتن مینوشتن
طالعم از هر سیاهی سیاهتر نوشته شد
یه قبر عمیق و تنک کنده شده
به جای آرزوها توی قلب بیچاره من
توی وجودم سالهاست که یه پیرزن
اندازه سن پسرش نفرت پرورش میده
اون بیچاره درونم داره فریاد میزنه و به من میگه؛
ـ بعد از این فقط قسمته که تورو زنده نگه میداره ـ
از ستاره تا ستاره شبهای بلند
چقدر انتظار تورو میکشم هر شب
میدونی که توی این زندگی پنج شش روزه
چقدر حس بیتو بودن دارم توی این شبها
انگار توی چشمام ستارهها دارن الک میشن
هر شب یه ستاره توی آسمونم خاموش میشه
روحِ عجولم از ترسش چهار دستی...
تقدیرو در آغوش میگیره، منو رها میکنه
میگن زمانی که آرزوها تموم میشن
تویِ وجود انسان حِسها به منطق تبدیل میشه
اما انسانی که آروزهاشرو به پایان رسونده
برای چی بدون تفکرو احساس داره اشک میریزه؟
از نوشتههات انتظارِ عدالت دارم
دارم برای ایل خودم و "قره باغ" هاش گریه میکنم
قلبم رو به پاهاش ...
و دلم رو به کوههای بلند میسپارم
عزیزم روزی که زندگیم به پایان میرسه
یک کبوتر منو برای تو میاره
درست روزی که دل سوختم مثل دستام
زندگیرو میگیره و منو رها میکنه
چه سرنوشتی ، چه اقبالی دارم
یه روزم عزاداره یکی دیگه بیهوده
اما تنها تویی ماه و ستارهی من
مگه میشه بدون ماه و ستاره زندگی کرد؟
شعر و ساز "**عاشیق" یکی شده
به یاد من میاره "***چنلی بئل" هارو
حرفهام میریزه توی غزلهام
به روم باد میوزه... باد ایل و تبارم
یه قدم روی زمینم یه قدم در آسمان
بازهم دارم سمت تو میام...
دلِ من عجله نکن این مسیر رو طی کن
اینبار یارم را در آغوش میگیرم
هر بار که کوههای پدریام صدای منو حس میکنن
در سرزمین مادریم اندوهها از بین میرن
از روزی که توی اتاقم عکس تورو کشیدم
هر بار بهت نکاه میکنم چشمام پر از اشک میشه.
این سحر دارم میام سمت تو:
همونجوری که خستهی راهها سفر رو دوست داره
همونجور که انسانِ در آرزویِ یار تلخی هارو تحمل میکنه
و همونطوری که چشمهای منتظر خبر رو دوست داره
به خوابهام میای مُردهی من زنده میشه
بر زبونم میای زندگی خلق میشه
چشمامون بازهم به هم میافته...
ساعتها میایستن، زمان متوقف میشه.
