این شعر زیبا را شهربانوی عزیز برای شش‌مین سال‌گرد شیندخت هدیه کرده. با تشکر از زحمات همیشگی این عزیز.

بوراخ اللریمی داها
الیم الینده اوشودو
آیریلیق زامانی گلدی
بو دا آللاهین ایشیدی

سن اوزومه باخا – باخا
یازما هر ایشی گوناها
اللریندن اوچدو داها
سئوگی بیر فرصت قوشویدو
..
هوچ بیلدین می نه لر چکدیم؟
سنلی واختدا دا تکیدیم
اول آخیر گئده جکدیم
بو عشق حسرته توش ایدی
..
بیر آد داشییریق ایندی
« یوخ » دئمه دیک کیم نه دئدی
هر کس منه سئوگیلیدی
هر کس ده سنه کیشیدی
..
سؤندوردون قلبیمده اودو
بیر گونلوک سئوگیدیر آدی
بلکی سنه باهار اولدو
آمما منیم چون قیشیدی
..
بوراخ اللریمی داها
الیم الینده اوشودو
طالع بیزی گرروشدوردو
بودا آللاهین ایشیدی

دستم را رها کن

دستم را رها کن دیگر
دستم در دستت سرد شد
زمان جدائی رسید
این هم کار خدا بود
..
در حالی که نگاهم می کنی
هر چیزی را به حساب گناه ننویس
از دستهایت پر کشید
عشق پرنده فرصت بود
..
هیچ فهمیدی چه کشیدم
با تو هم من تنها بودم
اول و آخرش رفتنی بودم
این عشق همراه حسرت بود
..
اسمی را همراه داریم
به هیچ کس نه نگفتیم
هر کسی سوگلی من است
هر کسی یار تو هست
..
آتش دلم را خاموش کردی
اسمش عشق یک روزه است
شاید بهار تو بود
اما زمستان من بود
..
دستم را رها کن دیگر
دستم در دستت سرد شد
زمان جدائی رسید
این هم کار خدا بود

زن متولد ماکو