دلی کؤنلوم اوتانمادین
بئله سیر و صفالردن
پشت پا ووردون جهانی
نه گؤردون بی وفالردن؟
سنه دئییم طبیب ناشی
سیزیلدار باغریمین باشی
یاندیریب حسنون گونشی
چخابیلمم سایه لردن
الیف اوخودوم دال آلدیم
زنبور بسله دیم بال آلدیم
هشت جنت دن سراغ آلدیم
آدیم ایله حوالردن
شاه الیندن باده ایچدیم
آتشی سوزانه دوشدوم
یار یولوندا جاندان کئچدیم
جور گؤردوم جفالردن
باد صرصر تک اسرسن
صبر و قراریم کسرسن
غم هیجران نه ایسترسن
قاسم تک بینوالردن
صفاها
ای دل دیوانه ام شرم نکردی
از این سیر و صفایت؟
پشت پا بر جهان زدی
چه دیدی از بی وفایان؟
به تو بگویم ای طبیب ناشی
دلم از درد می نالد
حسن آفتاب سوزانده
نمی توانم از سایه ها بگریزم
الف خواندم و دال تحویل گرفتم
زنبور تربیت کردم ، عسل تحویل گرفتم
از هشت بهشت سوال کردم
احوال آدمها و حواها را
از دست شاه باده نوشیدم
در آتش سوزان افتادم
در راه یار از جان گذشتم
جور و جفا از او دیدم
همچون باد صرصر می وزی
صبر و قرارم را می ربائی
ای غم هجران چه می خواهی
از بینوائی چون خسته قاسم؟
زن متولد ماكو
